Игрок 0771·Рекомендует·23 ч в игре

I avoided Undertale and Deltarune for so long. I felt I would be completely out of place if I had joined. I gave up because the entirety of the internet bullied me into playing them. I wish I caved in sooner. Just from playing a singular neutral route (because of accidentally killing Toriel-), I cried. The music is beautiful. The story is heartbreaking. I'll for sure play through at least two more times and I promise, it is worth it, even if you are a decade late to the party like me.

Игрок 0260·Рекомендует·219 ч в игре

if there's one thing I'd wish in the world is to be able to forget about this game so I can experience it for the first time all over again.

Игрок 0120·Рекомендует·10 ч в игре

Even as someone who isn't the biggest fan of RPGs, even as someone who wasn't expecting much out of this game, I've come to really appreciate it. There's an air of sincerity and whimsy that I haven't found anywhere else. In the world we live in now, it feels hard to keep going. hard to feel like anything we do means anything. Despite that, this game still made me feel something. This game still managed to make me, a severely depressed person going through alot of personal stuff, feel a warmth I haven't felt in a long, long time. Thank you, Toby Fox, and everyone else that contributed to this masterpiece of a game. To anyone else reading this... stay determined.

Игрок 8952·Рекомендует·6 ч в игре

Undertale had been one of, if not the first ever, game to leave a lasting impression on me. For years, this game has shaped who I am as a person and how I look at different situations that pop up in my day to day life, and that is something no one could ever take away from me. This game is the embodiment of reflection, decision making and moral compass developer. And even though the fanbase might be a bit.. weird, at times, it's still the community that greeted me with open arms back in the day, and I am forever thankful for that. If you haven't played it or have only experienced it from third parties such as gameplays or theory videos, then I 100% recommend you play it on your own, it's an experience you won't regret ♡

Игрок 6565·Рекомендует·9 ч в игре

вот и все подошёл конец этой истории длиною в 10 лет раньше я мог только лишь смотреть как другие проходит эту игру а теперь спустя долгое время я и сам прошел игра моего детства полна атмосферы слез и радости для меня это не просто игра а настоящая история которой подошёл конец надеюсь спустя долгие годы я вновь вспомню про нее а пока мне нужно подготовиться к геноциду 2к16-2к26

Игрок 5583·Рекомендует·12 ч в игре

也许我以后再也不会打开这个游戏了 五年前刚刚中考完的我第一次注册了steam账号，第一次购买下载的就是undertale。那个时候不会下载汉化包，就只能硬着头皮看英文，手也很废，甚至在愤怒dummy那里死了二十多次（笑），最终当然是倒在flowey战那里，再加上各种原因，我再也没打开过那个游戏，那个最初的steam账号也再也找不回来了。 五年后，我在新的账号重新购买了这个游戏，终于学会了汉化。终于能看到朋友们说的话。甚至轻松通过五年前非常棘手的asgore，flowey等等一众战斗。但我却还是在一切结束时潸然泪下 伟大的游戏

Игрок 0430·Рекомендует·55 ч в игре

İşte o gün geldi, aşık olduğum oyunlar listesinde önemli bir yer tutan; karakterleriyle, mekanlarıyla, felsefesiyle, müzikleriyle, oynanışıyla, basit ama eğlenceli mekanikleriyle ve ayrıca 8 bit grafikleriyle gönlümü çalmış o oyun için, Undertale için inceleme yazıyorum. UNDERTALE It's you... TL;DR İkonik müzikleriyle, karakterleriyle, mekanlarıyla, yaptığınız her ama her şeyin bir sonucunun olduğunu iliklerinize kadar hissettirmesiyle, basit ama eğlenceli oynanışı ve mekanikleriyle ve sevgiyle, inançla ve özenle yapılmış her eserin (Oyun, kitap, dizi-film, anime, manga... kısacası her şey) bütçesinden ve geliştirici kişi sayısından bağımsız bir şaheser olabileceğini gösteren o özel oyun... Hikayede ilerledikçe aslında hiçbir şeyin siyah ve beyazdan ibaret olmadığını, her karakterin iyi ya da kötü yönleriyle (Bazılarının sırf iyi ve saf olduğu tabi) birer insan gibi olduklarını; sevdiklerini, nefret ettiklerini, korktuklarını, üzüldüklerini, değer verdiklerini gördüğümüz o oyun.... Oyun boyunca karşılaştığımız herkesi öldürebileceğimiz gibi hiç kimseye zarar vermeyip aksine her bir karakterin farklılıkları doğrultusunda çeşitli stratejiler uygulayarak onları bağışlayıp onlarla arkadaş olabileceğimiz, yaptığımız bu tercihlerin muhakkak sonuçlarıyla yüzleşeceğimiz, "Actions have consequences (Her yaptığımızın sonucu vardır)" sözünün karşılığı olan o oyun... Muhteşem müziklerinin insana sevgiyi, aşkı, hüznü, öfkeyi, fedakarlığı, empati duygusunu ve daha nicesini yaşattığı, hatta kimilerinin beni ağlattığı o oyun... Karakterlerinin her birinin çok özel olduğu ve insana farklı hisler yaşattığı, bazı karakterlerin adeta hayat dersi niteliğinde olduğu ve insanlığın farklı özelliklerine ve noktalarına parmak bastığı, insanın kendisine ve yaradılışına ayna tutan o oyun... Çeşit çeşit mekanlarda ve atmosferlerde serüvene çıktığımız, 8 bit grafiklerin bu ortamda adeta güzeller güzeli bir süs gibi olduğu o oyun... Ölmeden önce deneyimleyebildiğim için kendimi çok şanslı gördüğüm o oyun... HİKAYE Hikaye, insanlarla canavarların amansız bir savaşa girmesinden ve en son insanların galip gelip canavarları yer altına, Ebott dağının diplerine hapsetmesiyle ortaya çıkan bu abuklukta zaman içerisinde, dağın eteklerine gidip ardından aşağı düşen yedi çocuktan sonuncusu olan ana karakterimizin kendini sarı çiçeklerin üzerinde bulmasıyla başlıyor. Karakterimiz kendini toplayıp ilerlemeye başlıyor ve karşısına Flowey the Flower adında, deminki sarı çiçeklerin aynısı olan bir çiçek çıkıyor. Bu çiçekten sonra yolumuza Toriel isminde, içinde bulundukları RUINS bölgesinin bekçisi olan, bizi bulduğu yere sürekli gelip başka bir çocuk düşmüş mü diye bakan, anaç yapıda devasa bir canavarla devam ediyoruz. Bu canavar bize bulunduğumuz yeri tanıtıyor, puzzle'lar çözdürüyor, bastığımız yerdeki tuzaklara dikkat etmemiz gerektiğini gösteriyor, bizim canavarlarla konuşmamızı öğütleyip deneme yaptırıyor, ardından bir işi çıkıp gidiyor ve bir başımıza kalıyoruz. İşte buradan sonrası tamamen bizim elimizde; ya herkesle konuşup anlaşan ama kendisini de koruyan, ezdirmeyen, barışçıl bir insan oluruz, ya da önüne gelen herkesi katleden bir katil... Tabi, beraberinde sonuçlarıyla... UNDERTALE'IN YAPISI Az önce, oyunun 8 bit grafikli, basit bir yapıya ve mekaniklere sahip bir oyun olduğunu söylemiştim. Bir oyunda tek baktığınız şey grafik mi? UNDERTALE o zaman sınıfta kalır. Komplike bir rol yapma deneyimi mi ararsınız? UNDERTALE'ın deneyimi size basit gelecektir. Çünkü dediğim gibi, 8 bit grafikler var ve UNDERTALE, rol yapma oyunu olduğu için level gelişimi; silahlar ve zırhlar, ayrıca karakterin hız, dayanıklık ve çeviklik gibi özelliklerini geçici olarak arttıran yiyecek ve içecekler var. Ayrıca hikayede size diyalog esnasında bazı konuşma seçenekleri sunuluyor ve buna göre diyaloglar şekilleniyor. Ayrıca kimi gizli mekanlar ve boss'ları da araştırıp bulabiliyorsunuz. Ama neticede kimilerine bunlar yetersiz gelebilir, bana ise hiç gelmedi, çünkü oyun bu saydıklarımı yeterince iyi yaptığı gibi karşılaştığımız canavarların çeşitliliği, bu canavarlarla kavga etmeden, onların duymayı ve/veya kendilerine yapılmasını sevdiği şeyleri yaparak onlarla arkadaş olup onları bağışlayabilmemiz, bu canavarlarla arkadaş olabilmek için yapabileceklerimizin değişiklik göstermesi bu oyunda çok iyi tasarlanmış. Ayrıca, yine bu canavarlarla bağlantılı olarak, önemli karakterlerin de farklı özelliklere, huylara sahip olması onları tekdüze olmaktan kurtarıyor, her biri kendince bir derinliğe sahip oluyor ve arkadaş olduklarımızın her biriyle farklı maceralar yaşayabiliyoruz. Müzikler? Toby Fox tarafından bestelenen, giriş müziği Once Upon A Time'dan tutun, UNDERTALE (müzik)'a kadar, sonra o çok meşhur MEGALOVANIA'ya kadar hemen hemen her biri tekrar tekrar dinlenesi, UNDERTALE'ın hikayesinden kesitleri sözsüz bir biçimde bir daha, bir daha anlatan, insana sevgiyi de, aşkı da, hüznü de, öfkeyi de, kırgınlığı da, umudu da, azmi de, empati duygusunu da, fedakarlığı da hissettiren, 101 müzikli o sanat eseri külliyatı... Muhakkak dinleyiniz ve tercihen oyun sırasında dinleyiniz ilk olarak. Sonra eminim ki dinlemeden duramadıklarınız çıkacak içlerinden... UNDERTALE FELSEFESİ ACTIONS HAVE CONSEQUENCES Bir rol yapma oyununda, hele de elinizde silah, üzerinizde zırh olan bir oyunda ne yaparsınız? Düşmanlarınız olur, onları öldürürsünüz, üzerlerindekini yağmalarsınız, tecrübe puanlarınızı toplar, seviyenizi kasar, yeni özellikler açıp karakterinizi geliştirir, yolunuza bakarsınız; öldürdüğünüz kimdir, necidir, neden böyle olmuştur, niye düşman olmuştur, en azından o an için umurunuzda olmaz. Onunla arkadaş olmayı düşünmezsiniz bile. Sonuçta oyun aynı tempoda ve atmosferde devam eder, hatta bazı oyunlar gaz verici müziklerle bütün bunları destekler. UNDERTALE ne yapar biliyor musunuz? Sizin önünüze canavarı çıkarır ve iki seçenek sunar: Öldür ya da bağışla. Öldürmek en kolayıdır, vurur geçersiniz, paranızı ve seviyenizi kasarsınız, yolunuza devam edersiniz. Arkadaş olmak içinse canavarın huyuna suyuna gitmeniz, kendinizi de canavarın saldırılarından korumanız gerekir. Ama eninde sonunda bağışlar, arkadaş olursunuz. Öldürürseniz canavar siz olursunuz ve herkes sizden kaçar, her öldürdüğünüz, insanlığınızdan bir parçayı alır götürür. Ta ki, yaptıklarınızın sonuçlarıyla yüzleşene dek. Bağışlar, arkadaş olursanız canavarları tanır; sevdikleri, nefret ettikleri şeyleri öğrenir, hayatlarına dahil olursunuz, herkes sizi sever. Siz hangisini seçerdiniz? Can almak bu kadar kolay mı? Yaptıklarınız yanınıza kalır mı cidden? KAPANIŞ Despite everything, it's still you... Karşımızdaki oyunu gördünüz, değil mi? Her yönüyle insana kendini gösteren, insanlığa bir insan tarafından tutulan bir ayna... Sevgiyi seçmenin ve nefreti seçmenin insanın hayatında neleri değiştirebileceğini müzikleriyle, karakterleriyle ve rol yapma unsurlarıyla iyice gösteren, bunu yaparken de 8 bit grafiklerden, basit bir oynanıştan ve yine muazzam müziklerden faydalanan, her insan evladının ölmeden önce deneyimlemesi gereken bir Toby Fox yapımı... Karakterleriyle, müzikleriyle, felsefesiyle, şirin grafikleri ve tasarımlarıyla, ayrıca sevinç dolu, hüzün dolu, anlam dolu anlarıyla insana bir şeyler katacağına inandığım bir yapım... Puanım: 10/10

Игрок 3005·Рекомендует·8 ч в игре

Abi bu oyun olmuş. Uzun zamandır oyunlardan yüksek zevk alamıyordum ve bu oyun ilaç gibi geldi. Kısa ama öz oyunlardan. Hikayesi, sanat tarzı, diyalogları, oynanışı, her şeyiyle olmuş bir oyun. Oyunda her karakter kısa sahnesi de olsa size boş bir npc gibi gelmiyor. Mizah yanı, puzzleları, bosslar, müzikleri falan her şeyi olmuş ya. Tek oturuşta bitebilecek, hatta farklı sonlarından dolayı tekrar tekrar kendini oynatabilecek bir oyun. Büyük tavsiye edilir. NOT: oyuna türkçe yama kurmak istiyorsanız steamden oyunun özellikler kısmında oyun sürümleri kısmına girin ve old version 101 i seçin, sonra türkçe yamayı normal şekilde kurun.